ه‍.ش. ۱۳۸۹ آبان ۱, شنبه

رسم همیشگی...

و حالا در نقطه‌ی همیشه‌ام
کلمات فرار می‌کنند
ماه پشت ابر مانده
و بالش‌ نیمه‌شب 
پر از اشک‌های نریخته‌است!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر