ه‍.ش. ۱۳۸۹ آبان ۲۸, جمعه

دردبازی

ستارهها این بالا 
        - بسیار و نزدیک-
تو در قلبم 
                                                                                                                     - دور و اندک-
و من حیرت‌زده بر ایوان شب
                                 -ایستاده‌ایم-
کوه‌ها در من می‌پیچند
سکوت سیاه و یک‌دست را
پارس سگ‌های خواب‌زده
تکه‌تکه می‌کند
کسی در سرم
خودش را به دیوار می‌کوبد
و بیدارنشستگان
از حفره‌های خالی پنجره‌هاشان
دست تکان می‌دهند برای من
شب خود را به من می‌رساند
سگ‌ها به کوهستان فرار می‌کنند
سکوت 
بر سرم دست می‌کشد
و بر زبانم
بوسه می‌زند
تو در من خاموش می‌شوی
و من در شب
۵شنبه ۲۷ آبان ۸۹
۴بامداد

۱ نظر: